Αθήνα , Δευτέρα 1 Αυγούστου 2016
ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΔΤ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Αρκεί να έχουν διαβάσει τις ανακοινώσεις της ΟΙΕΛΕ…
Αρκεί να έχει διαβάσει κάποιος τις ανακοινώσεις της ΟΙΕΛΕ για να διαπιστώσει, και πάλι, ότι η πολιτική γραμμή αναφορικά με τα ιδιωτικά σχολεία που έχει υιοθετήσει και προωθεί ο υπουργός Παιδείας, χαράσσεται και εκπορεύεται από την ίδια πηγή, τη συντεχνιακή ηγεσία της ΟΙΕΛΕ. Ο θλιβερός συντάκτης του ΔΤ με ημερομηνία 29-7-2016, το οποίο υιοθέτησε το Γραφείο Τύπου του υπουργού, προσπαθεί να μας πείσει ότι επειδή άλλαξαν την αρίθμηση του άρθρου, άλλαξαν και το περιεχόμενό του.
Με το άρθρο αυτό, όποια αρίθμηση και αν του δώσουν, επιδιώκουν α) να επαναφέρουν τις ρήτρες μονιμότητας του δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα, β) να καταργήσουν την αξιολόγηση των ιδιωτικών εκπαιδευτικών και γ) να στήσουν ένα βρόγχο πάνω από τα ιδιωτικά σχολεία, που θα πνίγει κάθε απόπειρα εισαγωγής καινοτομίας και άλλων δράσεων πέραν του υποχρεωτικού για όλα τα σχολεία (δημόσια και ιδιωτικά) αναλυτικού προγράμματος.
Πιο συγκεκριμένα, το ΔΤ των ΟΙΕΛΕ/Γραφείου Τύπου διατείνεται ότι: «[...] το άρθρο δεν αφαιρεί τη δυνατότητα στους ιδιοκτήτες να απολύουν εκπαιδευτικούς με μία προϋπόθεση που ισχύει σε όλα τα πολιτισμένα κράτη: Να αιτιολογούν επαρκώς την απόλυση.» Ακούγεται τόσο εύλογο! Είναι, όμως; Για να μιλήσουμε πρακτικά, η τροπολογία ηθελημένα συγχέει την καταχρηστικότητα μιας καταγγελίας – που κρίνεται από τα δικαστήρια σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία - με την αιτιολόγησή της – που θα κρίνεται από υπηρεσιακό συμβούλιο απαρτιζόμενο- άκουσον, άκουσον! – από συνδικαλιστές του κλάδου και του δημοσίου. Παραθέτουμε αυτολεξεί τους μοναδικούς μηχανισμούς καταγγελίας σύμβασης που προβλέπει το άρθρο 28 εδ, 1, προκειμένου ο αναγνώστης να σχηματίσει ίδια γνώμη:
α) Εάν ο εργοδότης επικαλείται και αποδεικνύει επαρκώς αιτιολογημένη διαταραχή του εκπαιδευτικού κλίματος στο σχολείο λόγω αδυναμίας συνεργασίας εργοδότη-εκπαιδευτικού.
(Ο όρος «διαταραχή του εκπαιδευτικού κλίματος» είναι αφ’ εαυτού του ασαφής για να επιτρέπει στα συμβούλια στα οποία μετέχουν μόνο συνδικαλιστές της ΟΙΕΛΕ και του δημοσίου να απορρίπτουν κάθε αίτηση απόλυσης, χωρίς να χρειάζεται καν να δικαιολογήσουν την απόφασή τους.)
β) Κατάργηση σχολείων.
Είναι η μόνη διέξοδος που αφήνει ο νόμος και προφανώς συνιστά την βασική επιδίωξη και τον τελικό στόχο του νομοθέτη!
γ) Κατάργηση τάξεων και τμημάτων τάξεων. Στην περίπτωση αυτή είναι επιτρεπτή η απόλυση αυτών που έχουν τη μικρότερη προϋπηρεσία στην εκπαίδευση και μηδενίζεται το ωράριό τους. Από τις απολύσεις αυτές εξαιρούνται οι διδάσκοντες που είναι και ιδιοκτήτες των σχολείων.
Η παράγραφος αυτή αναδεικνύει περαιτέρω το εχθρικό προς τα ιδιωτικά σχολεία πνεύμα του νομοθέτη: αφενός ενθαρρύνει ως λύση το κλείσιμο τάξεων, που αναπόφευκτα οδηγούν στη φθορά, ενώ αφετέρου στρέφεται κατά του εκπαιδευτικού συμφέροντος των μαθητών: το συμφέρον των μαθητών και η ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης εξυπηρετούνται όταν στην περίπτωση αυτή απολύεται ο χειρότερος εκπαιδευτικός και όχι ο νεότερος στην υπηρεσία, που μπορεί να είναι και ο καλύτερος.
δ) Συμπλήρωση του 70ου έτους της ηλικίας των εκπαιδευτικών.
Συμπέρασμα: ακόμα και αν ένας εκπαιδευτικός δεν είναι κατάλληλος, θα συνεχίσει υποχρεωτικά να υπηρετεί στην ιδιωτική εκπαίδευση από το 25ο έτος του, οπότε προσλαμβάνεται, έως το 70ο.
ε) Οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί απολύονται από τον ιδιοκτήτη του σχολείου στο οποίο υπηρετούν λόγω:
αα) σωματικής ή πνευματικής ανικανότητας που διαπιστώνεται από την οικεία κατά τόπο πρωτοβάθμια υγειονομική επιτροπή του Δημοσίου και, ύστερα από ένσταση του ενδιαφερομένου, από τη δευτεροβάθμια υγειονομική επιτροπή του Δημοσίου,
ββ) συμπλήρωσης του χρόνου υπηρεσίας που θεμελιώνει δικαίωμα προς λήψη πλήρους σύνταξης από φορέα ασφάλισης των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Σε αυτή την περίπτωση, η λύση της σχέσης εργασίας επέρχεται κατά την λήξη του διδακτικού έτους,
γγ) επιβολής της πειθαρχικής ποινής της απόλυσης από το οικείο πειθαρχικό συμβούλιο,
Δηλαδή ποτέ, όπως π.χ. τόσες τρανταχτές περιπτώσεις εκπαιδευτικών του δημοσίου που απλώς μετατέθηκαν. Οι καταγγελίες και τα στοιχεία είναι εν γνώσει του Υπουργείου…
δδ) ανεπάρκειας ως προς την εκτέλεση των καθηκόντων τους, η οποία διαπιστώνεται από το οικείο υπηρεσιακό συμβούλιο και στηρίζεται σε δύο τουλάχιστον υπηρεσιακές εκθέσεις που συντάσσονται από τον αρμόδιο Διευθυντή Εκπαίδευσης και αφορούν δύο τουλάχιστον συνεχόμενα διδακτικά έτη.
Η πρόβλεψη αυτή δεν είναι νέα. Υπήρχε και πριν το 2010, στο στρεβλό καθεστώς του «ουδείς απολύεται». Στην πραγματικότητα, ποτέ δεν απολύθηκε στο παρελθόν κάποιος με βάση το εδάφιο αυτό και κανείς βέβαια δεν θα απολυθεί μέσω αυτού στο μέλλον. Ούτε ο Διευθυντής εκπαίδευσης έχει τρόπο να διαπιστώσει την ανεπάρκεια ενός εκπαιδευτικού, ούτε και κανένα ΠΥΣΠΕ και ΠΥΣΔΕ ποτέ θα αποδεχόταν μια τέτοια εισήγηση. Ακόμα όμως κι αν, από θαύμα, στο μέλλον μια τέτοια διαδικασία μπορούσε να λειτουργήσει, μπορεί κανείς να φανταστεί σε τι κωμικοτραγικά αποτελέσματα θα οδηγούσε. Για παράδειγμα ένας εκπαιδευτικός θα μπορούσε να παραμελεί πλήρως τα καθήκοντά του για ένα έτος και το επόμενο στοιχειωδώς να τα επιτελεί, το μεθεπόμενο να τα παραμελεί και πάλι κ.ο.κ. Ο εκπαιδευτικός αυτός δεν θα μπορούσε ποτέ να απολυθεί γιατί δεν θα βρισκόταν ανεπαρκής στην εκτέλεση των καθηκόντων του για δύο συνεχόμενα έτη, ενώ αντίθετα ο ιδιοκτήτης του σχολείου κινδυνεύει να βρεθεί κατηγορούμενος ως υπαίτιος εμπαθούς συμπεριφοράς!
Οι συντάκτες του ΔΤ ισχυρίζονται επίσης τα ιδιωτικά σχολεία «μπορούν να πραγματοποιούν οποιαδήποτε εκπαιδευτική δράση πέραν του υποχρεωτικού ωρολογίου προγράμματος με μία προϋπόθεση: να τη δηλώνουν, ώστε, το Υπουργείο Παιδείας να ελέγχει τα τυπικά προσόντα των διδασκόντων και τους όρους εργασίας τους, προκειμένου, να χτυπηθεί η μαύρη εργασία και η φοροδιαφυγή.» Το επιχείρημα αυτό καθώς και η συνδηλούμενη μομφή είναι παντελώς αβάσιμα, ανυπόστατα και προσβλητικά. Στους σχετικούς ελέγχους του ΣΕΠΕ (δράση «Άρτεμις») τα ιδιωτικά σχολεία έχουν μηδαμινά ποσοστά αδήλωτης εργασίας, που δεν δικαιολογούν την προτεινόμενη νομοθετική ρύθμιση. Αντίθετα, με αυτήν επιδιώκουν να καλύψουν τον πραγματικό σκοπό τους: την ανεξέλεγκτη μοριοδότηση εκπαιδευτικών με πλασματικά διοριστήρια σε ώρες εκτός υποχρεωτικού προγράμματος, προκειμένου να δημιουργήσουν άπειρους «δικαιούχους» για διορισμό στο δημόσιο ως αναπληρωτών και από αυτούς να στρατολογήσουν νέους ψηφοφόρους.
Όσο για την υφέρπουσα απειλή περί ισότιμων τίτλων, που πιπιλίζει σαν καραμέλα ο θλιβερός απολογητής του κρατικού ολοκληρωτισμού, ας γνωρίζει καλά ότι μόνο ντροπή του πρέπει: οι Έλληνες μαθητές δεν χωρίζονται σε πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Αν πρέπει να πιστοποιηθεί το απολυτήριο των Ελλήνων μαθητών της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, θα ισχύσουν οι ίδιοι όροι και προϋποθέσεις πιστοποίησης για όλους τους μαθητές ιδιωτικών και δημόσιων σχολείων. Για να διαπιστώσουμε πάλι ποιοι κάνουν καλά τη δουλειά τους και ποιοι όχι.
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΙΕΙΕ